ജാലകം

എന്റെ മുറിക്കുള്ളിൽ കൂരിരുട്ടാണ്‌.അതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു പുറത്തെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലെ കാഴ്ചകൾക്കു പോലും ജാലക വിടവിലൂടെ ഇത്ര മനോഹാരിത .വികൃതിയായ ഒരു കാറ്റെങ്ങാൻ ഈ ജാലക പാളിയും കൊട്ടിയടച്ചാൽ ..എന്റെ കണ്ണുകൾ തിമിരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടാൽ ..ഈ കാഴ്ചയും എനിക്കു നഷ്ടമാകും .അന്ന് ഇരുട്ടിനൊപ്പം ശൂന്യതയും എന്നിൽ നിറയും ..അപ്പോൾ വാതിലുകൾ ചവിട്ടി തുറന്നു പ്രിയ സ്നേഹിതാ ,മരണമേ നീ വരിക ....

2016 ഫെബ്രുവരി 21, ഞായറാഴ്‌ച

എന്റെ കവിത

ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരത്തെ ഞാൻ കവിതകളാക്കി
എന്റെ ഭാരം അവൾ ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ കവിത എന്നെ വിട്ടു പോയെന്നു -കരുതി
പിന്നീടു മനസിലായി ഞാൻ കവിതയിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് .

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഇതിനായി സബ്‌സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത: പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ (Atom)